در طراحان ومؤسسان ومجريان حكومت واحد جهانى پديد نيايد ، هيچگاه اين طرح هاى خوش خط وخال ، نتيجة بخش نمىباشد وسرانجام ابزارى مىشود در دست " ابر قدرتها " آن هم براي محو حقوق مستضعفان وملتهاى ضعيف وناتوان جهان . ولى به حكم " باش تا صبح دولتش بدمد " اين انديشه نشانگر يك نوع يأس ونوميدى در متفكران وانديشمندان جهان نسبت به كليه سازمانهاى بشرى وتشكيلات مادي است كه مدتها است متفكران ما چشم اميد به آنها دوخته اند ودرمان دردهاى خود را از آن مىطلبند ، در حالي كه اگر اين نوع سازمانها مايه درد ورنج نباشد ، منبع خير وبركت نيست وهمگى مصداق " مرا به خير تو اميد نيست ، شر مرسان " مىباشد . قيام مهدى عليه السلام وحكومت واحد جهانى : در حالي كه ايجاد حكومت واحد جهانى بر بشر كنونى كه در اخلاق مادي فرو رفته ومعنويات واحساسات پاك أو نسبت به انسانها فروكش كرده است ، به صورت يك آرزوى خام ورؤياي طلائى است ، أحاديث اسلامي ، تشكيل حكومت واحد جهانى اسلام را از ويژگيهاى قيام مهدى موعود ( عليه السلام ) مىداند ومىرساند كه در پرتو عدل أو ، جهان تحت لواى يك حكومت ، يك دولت ، يك قانون ، يك قدرت در مىآيد ، وبساط تمام ابرقدرتها وفرعونها وقارونها وقارونكهاى زمان ، از بزرگ وكوچك برچيده مىشود وپرچم عدل وداد ، در سراسر جهان به اهتزاز در آمده وصفا وصميميت وعشق به انسان ها وبشرها جهان را فرا مىگيرد . امام باقر ( عليه السلام ) مىفرمايد : " إذا قام القائم ذهب دولة الباطل " ( 1 ) ( آنگاه كه امام قائم قيام كرد ، حكومتهاى باطل نابود مىشود )